Karta jednego PPE: od dokumentu do właściwego podmiotu
Karta służy do uporządkowania jednego punktu poboru energii. Nie zaczynaj od nazwy programu ani od formularza. Połóż obok siebie aktualną fakturę, umowę kompleksową lub dystrybucyjną, dokumenty dotyczące mikroinstalacji oraz — jeśli istnieje — korespondencję dotyczącą dotacji. Pracuj na kopiach. W wersji roboczej zasłoń numer klienta, rachunek bankowy i inne dane, których nie trzeba udostępniać osobie pomagającej tylko w routingu.
Wiersz identyfikacyjny
Pole 1: adres i funkcja punktu
Zapisz adres z dokumentu oraz opisz funkcję PPE jednym, sprawdzalnym zwrotem: „lokal mieszkalny”, „część wspólna”, „garaż”, „lokal użytkowy” albo „funkcja do potwierdzenia”. Numer mieszkania jest pomocny, ale nie zastępuje PPE. Nie wnioskuj też z miejsca montażu paneli, do którego licznika przyłączono instalację. Dach może należeć do części wspólnej, a przepływ energii musi być potwierdzony dokumentacją przyłączeniową i pomiarową.
Pole 2: PPE i licznik
Przepisz pełny PPE dokładnie, bez poprawiania odstępów na podstawie pamięci. Obok zapisz numer licznika, lecz oznacz oba pola osobnymi etykietami. To różne identyfikatory. Dodaj nazwę dokumentu, datę wystawienia i numer strony, na której znalazłeś wartość. Jeśli dwa aktualne dokumenty pokazują różne dane, nie wybieraj wygodniejszej wersji — utwórz pozycję „rozbieżność” i skieruj pytanie do podmiotu, który wydał dokument.
Wiersz ról rynkowych
Pole 3: operator systemu dystrybucyjnego
Wpisz OSD wskazanego przy usługach dystrybucyjnych, umowie dystrybucyjnej lub dokumencie przyłączenia. Fizyczne połączenie punktu z siecią determinuje operatora; nazwa sprzedawcy ani warszawski kod pocztowy nie są wystarczającym dowodem. Jeśli dokument wskazuje Stoen Operator, użyj aktualnej instrukcji tego operatora. Jeżeli wskazuje inny podmiot, przejdź do oficjalnej strony tego podmiotu zamiast stosować warszawski skrót myślowy.
Pole 4: sprzedawca i rodzaj umowy
Zapisz sprzedawcę, stronę umowy po stronie odbiorcy oraz oznaczenie „umowa kompleksowa” albo „odrębne umowy”, zgodnie z dokumentami. Jedna faktura może zawierać opłaty sprzedażowe i dystrybucyjne. Nie wpisuj przez to tej samej nazwy w rubrykach OSD i sprzedawca bez sprawdzenia. Dodaj datę obowiązywania, bo sprzedawca mógł się zmienić, podczas gdy PPE pozostał przy tej samej sieci.
Artykuł OSD a sprzedawca energii pomaga rozpoznać te role na fakturze i umowie.
Wiersz instalacji i programu
Pole 5: mikroinstalacja przypisana do PPE
Wpisz tylko dane wynikające z dokumentu operatora: którego PPE dotyczy zgłoszenie lub przyłączenie, jaka jest data dokumentu i kto go wydał. W archiwalnej sprawie MP6 zaświadczenie OSD miało być dokumentem wydanym przez operatora; samodzielnie wypełniony wzór nie zastępował zaświadczenia. Nie przenoś tej uwagi na nowy program bez przeczytania jego własnych dokumentów.
Pole 6: nazwa programu, wersja i status
Zapisz pełną nazwę programu tak, jak widnieje w źródle, oznaczenie naboru, wersję dokumentu, URL i datę odczytu. Dla MP6 status brzmi „nabór zamknięty; archiwum lub obsługa wcześniej złożonej sprawy”. Dla miejskiej dotacji OZE zapisz jej miejską nazwę, nie „Mój Prąd Warszawa”. Dla programu magazynowego NFOŚiGW użyj jego opublikowanej nazwy. Puste pole jest lepsze niż wymyślone „MP7”.
Kontrola krzyżowa przed wysłaniem dokumentów
Cztery zgodności i trzy pytania
Sprawdź zgodność PPE między fakturą, umową, dokumentem OSD i korespondencją programową. Następnie odpowiedz: czy wszystkie dokumenty dotyczą tego samego punktu, czy strona umowy jest tą samą osobą lub podmiotem co autor pisma oraz czy używana instrukcja obowiązuje dla tej konkretnej sprawy? Niezgodność nie przesądza wyniku. Wskazuje jedynie, co trzeba wyjaśnić i komu zadać pytanie.
Jeśli pod jednym adresem masz więcej dokumentów, nie dopisuj kolumn bez końca. Utwórz osobną kartę dla każdego PPE według artykułu Jeden adres, kilka PPE. W budynku zarządzanym wspólnie dodaj także Mapę podmiotów w budynku wielolokalowym, aby nie utożsamić posiadacza dokumentu z osobą uprawnioną do działania.
Karta jest gotowa, gdy każda wartość ma źródło i datę, każda luka jest jawnie opisana, a następny krok wskazuje konkretną czynność: wyjaśnienie PPE z OSD, potwierdzenie strony umowy ze sprzedawcą, uzyskanie dokumentu od zarządcy albo sprawdzenie statusu na stronie prowadzącego program.